Republika Srbija
Apelacioni sud u Beogradu
Court of Appeal in Belgrade
Српски ћирилица Srpski latinica English

Arhiva

15. maj 2019. godine
BRANKO TOMIĆ

PRVOSTEPENA ODLUKA

Presudom Višeg suda u Beogradu K. Po3 br. 2/19 od 27. februara 2019. godine okr. Branku Tomiću je zbog izvršenja, u sticaju, krivičnog dela ugrožavanje sigurnosti iz člana 138, stav 3. KZ i krivičnog dela ugrožavanje sigurnosti iz člana 138, stav 1. KZ izrečena uslovna osuda kojom mu je utvrđena jedinstvena kazna zatvora u trajanju od 8 meseci sa rokom proveravanja od 3 godine, te mu je izrečena mera bezbednosti oduzimanja predmeta i to: mobilnog telefona sa pripadajućom karticom i računarskog kućišta. Oštećene su radi ostvarivanja svog imovinsko-pravnog zahteva upućene na parnicu.

Okrivljeni Branko Tomić je oglašen krivim što je u vremenskom periodu između 21. i 26. decembra 2018. godine, u Majdanpeku, ugrozio sigurnost lica koje obavlja poslove od javnog značaja u oblasti informisanja u vezi sa poslovima koje obavlja i to oštećene novinarke Tatjane Vojstehovski Stevanov, kao i sigurnost njene kćerke, pretnjom da će napasti na život i telo oštećenih, kao i na život i telo bliskog lica oštećenih, na taj način što je 25. decembra 2018. godine na internet društvenoj mreži „Twitter“ sa svog naloga poslao poruku na nalog oštećene Tatjane Vojtehovski Stevanov preteće sadržine, te što je 26. decembra 2018. godine, u toku emitovanja emisije „Život priča“ na televiziji „Prva“ tokom koje emisije oštećena Tatjana Vojtehovski Stevanov komunicira sa gledaocima emisije putem društvene mreže „Twitter“ sa svog naloga poslao poruku na nalog ove oštećene preteći da će napasti na život i telo nje i njene kćerke, koje preteće poruke su oštećene pročitale, i usled kojih pretnji se osećaju ugroženim, za svoj život i telo.

PODNOSIOCI ŽALBE

Viši javni tužilac u Beogradu.

DRUGOSTEPENA ODLUKA

Apelacioni sud u Beogradu, nakon održane sednice veća, dana 13. maja 2019. godine doneo je presudu Kž1 Po3 6/19  kojom je preinačio prvostepenu presudu, u delu odluke o krivičnoj sankciji, i okr. Branka Tomića zbog izvršenja,  u sticaju, krivičnog dela ugrožavanje sigurnosti iz člana 138, stav 3. KZ i krivičnog dela ugrožavanje sigurnosti iz člana 138, stav 1. KZ osudio na jedinstvenu kaznu kućnog  zatvora uz primenu elektronskog nadzora u trajanju od 8 meseci.

Po nalaženju Apelacionog suda, u delu odluke o krivičnoj sankciji, pravilno je prvostepeni sud kao olakšavajuće okolnosti na strani okrivljenog utvrdio da je isti priznao izvršenje krivičnog dela, te iskazao iskreno kajanje, kao i njegov raniji život. Međutim, prema oceni Apelacionog suda prvostepeni sud je utvrđenim olakšavajućim okolnostima na strani okrivljenog dao preveliki značaj, u odnosu na stepen krivice učinioca, jačinu ugrožavanja i povredu zaštićenog dobra, kao i okolnosti pod kojima je delo učinjeno, na šta se osnovano ukazuje izjavljenom žalbom Višeg javnog tužioca, pa je stoga Apelacioni sud preinačio prvostepenu presudu u tom delu i okrivljenog osudio na jedinstvenu kaznu kućnog zatvora uz primenu elektronskog nadzora u trajanju od 8 meseci nalazeći da je ovakva kazna adekvatna i nužna za postizanje svrhe kažnjavanja.


 

15. maj 2019. godine
DRAGAN SUPUROVIĆ I DR.

PRVOSTEPENA ODLUKA

Presudom Višeg suda u Beogradu K. br. 6/10 od 13. aprila 2016. godine okr. Dragan Supurović i S.P. su oslobođeni od optužbe da su izvršili krivično delo ubistvo iz člana 47, stav 2, tačka 3. KZ. Oštećena je radi ostvarivanja svog imovinsko – pravnog zahteva upućena na parnicu.

PODNOSIOCI ŽALBE

Viši javni tužilac u Beogradu. 

DRUGOSTEPENA ODLUKA

Apelacioni sud u Beogradu je, nakon održanog pretresa, dana 6. septembra 2018. godine doneo presudu Kž1 215/18 kojom je preinačio prvostepenu presudu u delu koji se odnosi na okr. Dragana Supurovića i isti okrivljeni je zbog izvršenja krivičnog dela ubistvo iz člana 47, stav 2, tačka 3. KZ osuđen na kaznu zatvora u trajanju od 13 godina. Oštećena je radi ostvarivanja svog imovinsko – pravnog zahteva upućena na parnicu (Napomena: protiv ove presude dozvoljena je žalba u trećem stepenu, dok je o delu prvostepene presude koji se odnosi na okr. S.P. postupak pravnosnažno okončan ranijom drugostepenom presudom ovog suda).

Po nalaženju Apelacionog suda dokazano je da je okr. Supurović pucao i sa četiri projektila pogodio u telo pok. I. P, koji je tom prilikom lišen života, a doveden je u opasnost život više lica koji su sedeli za stolom kao gosti u kafiću.

Prilikom odlučivanja o krivičnoj sankciji Apelacioni sud je imao u vidu društvenu opasnost izvršenog krivičnog dela i stepen odgovornosti okrivljenog. Ceneći ostale okolnosti, kao otežavajuću okolnost je imao u vidu njegov raniji život, dok nije našao postojanje olakšavajućih okolnosti, pa ga je osudio na kaznu zatvora u trajanju od 13 godina, pošto smatra da je ovakva kazna srazmerna težini učinjenog krivičnog dela i krivičnoj odgovornosti okrivljenog, kao i da je dovoljna i nužna kako bi se na okrivljenog u dovoljnoj meri uticalo da u budućnosti ne vrši ovakva i slična krivična dela, a i radi postizanja generalne prevencije.

PODNOSIOCI ŽALBE

Branioci okrivljenog. 

TRĆESTEPENA ODLUKA

Apelacioni sud u Beogradu je odlučujući u trećem stepenu 10. aprila 2019. godine doneo presudu Kž3 32/18 kojom je preinačio drugostepenu presudu i okr. Dragana Supurovića oslobodio od optužbe da je izvršio krivično delo ubistvo iz člana 47, stav 2, tačka 3. KZ RS. Oštećena je radi ostvarivanja svog imovinsko-pravnog zahteva upućena na parnicu.

Optužnicom Višeg javnog tužioca u Beogradu je okr. Draganu Supuroviću stavljeno na teret da je 22. septembra 1994. godine, u bašti kafića u Beogradu, lišio života I.P. i pri tome je doveo u opasnost živote više lica, jer je nakon ulaska u kafić prišao stolu za kojim je sedeo I.P, na udaljenosti većoj od jednog metra i iz pištolja ispalio više hitaca u pravcu I.P. i pogodio ga u telo, kojom prilikom su mu nanete povrede od kojih je kod I.P. nastupila smrt, a ispaljenim hicima pogođeni su i gosti kafića oštećeni A.M. i M.N i zadobili lake telesne povrede, te su time njihovi život, kao i životi B.D. i D.M, koji su sedeli pored I.P. dovedeni u opasnost.

Po nalaženju veća Apelacionog suda koje je odlučivalo u trećem stepenu, a kako je to pravilno našao i drugostepeni sud, u ovom postupku je sporna činjenica da li je okrivljeni pucao iz pištolja u pokojnog, pri čemu, ova sporna činjenica nije mogla biti utvrđena iz materijalnih dokaza niti iz nalaza i mišljenja veštaka medicinske struke i balističara. Naime, kako su to pravilno zaključili i prvostepeni i drugostepeni sud iz iskaza svedoka nije bilo moguće utvrditi ko je pucao na pokojnog s obzirom na to da su ovi svedoci tokom postupka, u pogledu ove činjenice iznosili samo svoje utiske i pretpostavke, a tokom postupka nije izveden ni jedan materijalni dokaz koji bi potkrepio navode javnog tužioca da je okrivljeni kritičnom prilikom kod sebe imao pištolj, niti da je iz istog ispalio više hitaca u pravcu I.P. Imajući u vidu da sud presudu može zasnovati samo na činjenicama u čiju izvesnost je uveren, a da u konkretnom slučaju izvedenim dokazima nije dokazano da je okrivljeni izvršio krivično delo ubistvo, Apelacioni sud je kao sud trećeg stepena uvažavanjem žalbe okrivljenih preinačio drugostepenu presudu i okrivljenog oslobodio od optužbe, nalazeći da okrivljeni nije izvršio ovo krivično delo.


 

 
Factum infectum fieri nequit – Učinjeno ne može postati neučinjeno (Plaut)