Republika Srbija
Apelacioni sud u Beogradu
Court of Appeal in Belgrade
Српски ћирилица Srpski latinica English
1.06.2019.

Donete odluke - ratni zločini jun 2019.

7. jun 2019. godine
MILANKO DEVIĆ

PRVOSTEPENA ODLUKA

Presudom Višeg suda u Beogradu, Posebno odeljenje, K. Po2 4/16 okr. Milanko Dević je zbog izvršenja krivičnog dela ratni zločin protiv civilnog stanovništva, u saizvršilaštvu, iz člana 142, stav 1. KZ SRJ osuđen na kaznu zatvora u trajanju od 7 godina. Oštećeni su radi ostvarivanja svojih imovinsko-pravnih zahteva upućeni na parnicu.

Okrivljeni Milanko Dević je oglašen krivim što je za vreme nemeđunarodnog oružanog sukoba na teritoriji Bosne i Hercegovine koji se vodio između oružanih formacija na strani srpsko-bošnjačkog i hrvatstkog naroda u periodu od 1992. godine do 1995. godine, kao pripadnik vojske Republike Srpske kršio pravila međunarodnog prava, na taj način što je tačno neutvrđenog dana u drugoj polovini jula meseca 1992. godine u popodnevnim časovima zajedno sa Bogdanom Šobotom, prema kome je krivični postupak pravnosnažno okočan i još jednim NN licem, u vojničkoj uniformi i naoružan automatskom puškom došao do kuće oštećenog I.Š. u naselju Donja Sanica, zaselak Šljivari, opština Ključ i na silu – pretnjom oružjem izveo iz kuće u kojoj je živeo oštećenog, civilno lice bošnjačke nacionalnosti, koga su uz pretnju oružjem najpre odveli do kuće O.Š, a zatim se uputili do zaseoka Bašići, sve vreme držeći upereno oružje u njega, prošli pored kuće H.Š, doveli ga do mesta zvanog „Božin mlin“ u Donjoj Sanici, na kom mestu su oštećenog lišili života iz automatskog oružja, a njegovo telo bacili u reku Sanicu.

PODNOSIOCI ŽALBE

Tužilac za ratne zločine i branioci okrivljenog.

DRUGOSTEPENA ODLUKA

Apelacioni sud u Beogradu, Odeljenje za ratne zločine, je 8. aprila 2019. godine donelo presudu Kž1 Po2 2/19 kojom je preinačio prvostepenu presudu, u delu odluke o kazni, i okr. Milanka Devića zbog izvršenja krivičnog dela ratni zločin protiv civilnog stanovništva, u saizvršilaštvu, iz člana 142, stav 1. KZ SRJ osudio na kaznu zatvora u trajanju od 6 godina. U ostalom, nepreinačenom, delu prvostepena presuda je potvrđena.

Po nalaženju Apelacionog suda, u delu odluke o kazni, prvostepeni sud je pravilno od olakšavajućih okolnosti cenio raniji život okrivljenog i porodične prilike, dok je od otežavajućih okolnosti cenio jačinu ugrožavanja oštećenog koja se ogledala u činjenici da je oštećeni odveden iz svoje kuće u trenutku kada je u njoj bio sa svojom bolesnom suprugom, koja je ostavljena bez bilo kakve nege i pomoći. Međutim, Apelacioni sud nalazi da prvostepeni sud nije u dovoljnoj meri dao značaj olakšavajućim okolnostima, kao i činjenici da je proteklo 25 godina od izvršenog krivičnog dela. U tom vremenu okrivljeni nije imao sukobe sa zakonom i bio je socijalno neupadljiv i društveno koristan i adaptiran, što ukazuje na njegovo pozivitno ponašanje nakon učinjenog krivičnog dela. Kazna zatvora u dužem vremenskom periodu po mišljenju Apelacionog suda bi u sebi sadržavala samo dva elementa od potrebna tri iz krivičnog zakonika – svrha kažnjavanja, a to je uticanje na druge da ne čine krivična dela, izražavanje društvene osude za krivično delo, jačanje morala i učvršćivanje obaveze poštovanja zakona. Treći element – sprečavanje učinioca da ubuduće ne čini krivična dela i uticanje na njega da ubuduće ne čini krivična dela, kod ovakvih okolnosti kazna zatvora u dužem trajanju bi se pretvorila u svoju suprotnost, jer se po mišljenju ovog suda sa ovako izrečenom kaznom zatvora može postići pozivitna postpenalna prognoza. Po nalaženju Apelacionog suda kazna zatvora u trajanju od 6 godina je adekvatna kako vrsti tako i težini posledica ovog krivičnog dela. 


 

 

Factum infectum fieri nequit – Učinjeno ne može postati neučinjeno (Plaut)