Republika Srbija
Apelacioni sud u Beogradu
Court of Appeal in Belgrade
Српски ћирилица Srpski latinica English
23.01.2013.

Kž2 Po1 34/13

REPUBLIKA SRBIJA
APELACIONI SUD U BEOGRADU
Kž2 Po1 34/13
Dana 23.01.2013. godine
B E O G R A D


APELACIONI SUD U BEOGRADU, Posebno odeljenje, u veću sastavljenom od sudija: Zorana Savića, predsednika veća, Vučka Mirčića i Duška Milenkovića, članova veća, uz učešće višeg sudijskog saradnika Rosande Dževerdanović Savković, kao zapisničara, u krivičnom postupku protiv okr. AA i dr., zbog krivičnog dela udruživanje radi vršenja krivičnih dela iz člana 346 stav 5 KZ i dr., odlučujući o žalbi branioca okr. AA i punomoćnika trećeg lica AA1, adv. AB, izjavljenoj protiv rešenja Višeg suda u Beogradu, Posebno odeljenje Poi-Po1.br.24/12-K.Po1.br.249/11 od 27.12.2012.godine, u sednici veća održanoj dana 23.01.2013.godine, doneo je


R E Š E Nj E

Uvažavanjem žalbe branioca okr. AA i punomoćnika trećeg lica AA1, adv. AB, PREINAČAVA SE rešenje Višeg suda u Beogradu, Posebno odeljenje Poi-Po1.br.24/12-K.Po1.br.249/11 od 27.12.2012.godine, tako što Apelacioni sud u Beogradu, Posebno odeljenje, ODBIJA zahtev Tužilaštva za organizovani kriminal OIK.27/11 od 27.11.2011.godine, za privremeno oduzimanje imovine za koju postoji osnovana sumnja da je proistekla iz krivičnog dela, izvršenog od strane optuženog AA, i to:

  -od trećeg lica, vlasnika AA1, JMBG _, od oca _, rođenog _.godine u _, Republika Crna Gora, državljanin Republike Crne Gore sa prijavljenim prebivalištem u _, ul. _ br. _, Republika Crna Gora,

-stan aa u ul._ br._, u Beogradu, površine _ m2, izgrađen na kat. parceli _ KO _.


O b r a z l o že nj e

Rešenjem Višeg suda u Beogradu, Posebno odeljenje Poi-Po1.br.24/12-K.Po1.br.249/11 od 27.12.2012.godine, usvojen je zahtev Tužilaštva za organizovani kriminal OIK.27/11 od 27.11.2011.godine, za privremeno oduzimanje imovine, pa se imovina, za koju postoji osnovana sumnja da je proistekla iz krivičnog dela, izvršenog od strane optuženog AA, privremeno oduzima, i to od trećeg lica vlasnika, AA1 JMBG _, od oca _, rođenog _.godine u _, Republika Crna Gora, državljanina Republike Crne Gore, sa prijavljenim prebivalištem u _, ul._ br._, Republika Crna Gora, stan aa, te je određeno da privremeno oduzimanje traje do donošenja odluke po zahtevu za trajno oduzimanje imovine, a imovinom će, shodno odredbama člana 37 Zakona, upravljati Direkcija za upravljanje oduzetom imovinom, do donošenja odluke po zahtevu za trajno oduzimanje imovine.

Protiv napred navedenog rešenja blagovremeno je žalbu izjavio branilac okr. AA i punomoćnik trećeg lica AA1, adv. AB, zbog bitne povrede odredaba krivičnog postupka, pogrešno i nepotpuno utvrđenog činjeničnog stanja i pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da Apelacioni sud u Beogradu prvostepeno rešenje preinači i odbije zahtev javnog tužioca za privremeno oduzimanje predmetne nepokretnosti ili da isto ukine i predmet vrati na ponovni postupak.

Apelacioni sud u Beogradu, Posebno odeljenje, održao je sednicu veća, na kojoj je razmotrio celokupne spise predmeta, zajedno sa pobijanim rešenjem, koje je ispitao u smislu odredbe člana 467 stav 1 ZKP, ispitujući rešenje u okviru osnova, dela i pravca pobijanja istaknutim u žalbi, pa je, po oceni žalbenih navoda i predloga, našao:

-žalba je osnovana.

Obrazlažući svoju odluku kojom se usvaja zahtev Tužilaštva za organizovani kriminal za privremeno oduzimanje imovine za koju postoji osnovana sumnja da je proistekla iz krivičnog dela izvršenog od strane optuženog AA i privremeno oduzima od trećeg lica, vlasnika AA1 stan aa, prvostepeni sud navodi da razlozi kojima se rukovodio kada je usvojio zahtev tužilaštva za privremeno oduzimanje imovine od trećeg lica AA1, rođenog brata optuženog AA, proizilaze pre svega iz okolnosti da postoji opravdana sumnja da je optuženi AA, koji se nalazi u bekstvu duže od dve godine, izvršio dva teška krivična dela koja se odnose na prodaju opojne droge kokain, čijom prodajom se ostvaruju enormne zarade, koje činjenice objektivno i značajno mogu uticati na njega kao „faktičkog“ vlasnika imovine, koja se od njegovog rođenog brata - trećeg lica - AA1 ovim postupkom privremeno oduzima, da pokuša njome da raspolaže i da na takav način spreči ili oteža oduzimanje iste, za koju imovinu po nalaženju suda, nisu pruženi dokazi da je stečena na osnovu zakonitih prihoda, odnosno da je pribavljena na neku drugi zakonit način. Prvostepeni sud u obrazloženju svoje oduke takođe navodi da ni optuženi AA, niti treće lice AA1 nisu obveznici poreza na dohodak na teritoriji Republike Srbije, te da AA1, kao vlasnik imovine koja se privremeno oduzima, sudu nije pružio dokaze da su sredstva koja su upotrebljena za kupovinu predmetne nepokretnosti, stečene zakonitim putem, a činjenica da se iz priloženih dokaza ne može zaključiti kako i na koji način su na AA1 preneta novčana sredstva za kupovinu predmetne nepokretnosti, po nalaženju suda nije od značaja za donošenje odluke u ovom trenutku, jer će se sud time baviti u postupku trajnog oduzimanja imovine, ukoliko do njega dođe.

Međutim, prema oceni Apelacionog suda u Beogradu, Posebno odeljenje, napred navedeni zaključci i razlozi prvostepenog suda se ne mogu prihvatiti, s obzirom da u konkretnom slučaju, a prema nalaženju ovoga suda, nisu ispunjeni uslovi oduzimanja imovine proistekle iz krivičnog dela, propisani Zakonom o oduzimanju imovine proistekle iz krivičnog dela.

Naime, odredbom člana 3 tačka 2 Zakona o oduzimanju imovine proistekle iz krivičnog dela predviđeno je da se imovinom proisteklom iz krivičnog dela smatra imovina okrivljenog, svedoka saradnika ili ostavioca koja je u očiglednoj nesrazmeri sa njegovim nezakonitim prihodima, dok je tačkom 6 navedenog zakona predviđeno da se trećim licem smatra fizičko ili pravno lice na koje je preneta imovina proistekla iz krivičnog dela, a tačkom 7 istog zakona predviđa se da se vlasnikom smatra okrivljeni, svedok saradnik, ostavilac, pravni sledbenik ili treće lice.

S obzirom na citirane zakonske odredbe, imovina proistekla iz krivičnog dela može se oduzeti samo od lica koje je učinilac krivičnog dela ili od fizičkog ili pravnog lica na koje je preneta imovina proistekla iz krivičnog dela, odnosno u imovinu proisteklu iz krivičnog dela, pod kojom se smatra imovina okrivljenog, svedoka saradnika ili ostavioca koja je u očiglednoj nesrazmeri sa njegovim zakonitim prihodima, uključena je imovina preneta na treće lice, kao vlasnika, što znači da takva imovina izvorno pripada okrivljenom, svedoku saradniku ili ostaviocu, tako da treće lice kao izvedeni vlasnik može da nasledi, odnosno stekne imovinu za koju se smatra da je proistekla iz krivičnog dela, uz činjenicu da je pripadala izvornom vlasniku i da je u očiglednoj nesrazmeri sa njegovim zakonitim prihodima.

U konkretnom slučaju, iz spisa predmeta, a kako to i prvostepeni sud u svojoj odluci navodi, a što se osnovano navodi i u izjavljenoj žalbi, utvrđuje se da je AA1 vlasnik stana aa, i to iz ugovora o kupoprodaji nepokretnosti zaključenog dana 30.06.2008.godine u Beogradu između BB kao prodavca i AA1 kao kupca, priznanica koje su sačinjene prilikom predaje novca na ime kupoprodajne cene, koje je sačinio BB i koje su potpisali BB i AA1, kao i izjave svedoka BB date na ročištu održanom dana 30.11.2011.godine.

Takođe je utvrđeno da je AA1 svojom ušteđevinom koju je imao u crnogorskoj „Komercijalnog banci“ u Podgorici, dana 26.07.2007.godine u Centralnom registru Privrednog suda u Podgorici, registrovao jednočlano društvo sa ograničenom odgovornošću „AA“ _, da je jedini osnivač i lice ovlašćeno za zastupanje istog AA1 iz _, te da je na osnovu navedene registracije privrednog društva AA1 prijavljen na osiguranje i obveznik je plaćanja doprinosa.

S obzirom na izneto, a uz činjenicu da je zakonski uslov za oduzimanje imovine od trećeg lica, da je imovina proistekla iz krivičnog dela na treće lice preneta, te da iz spisa predmeta ne proizilaze dokazi da je upravo optuženi AA, AA1 dao novac za kupovinu stana, kako to uostalom navodi i prvostepeni sud na strani 3 stav 1 svog rešenja, prema oceni Apelacionog suda u Beogradu, Posebno odeljenje, za primenu zakonskih odredbi o oduzimanju imovine proistekle iz krivičnog dela od trećeg lica nije dovoljna samo pretpostavka da je ta imovina pribavljena novcem okrivljenog, a ovo naročito imajući u vidu odredbu člana 15 stav 2 Zakona o oduzimanju imovine proistekle iz krivičnog dela kojom je predviđena obaveza prikupljanja dokaza o imovini i naknadi za koju je imovina preneta na treće lice.

S tim u vezi ne može se, prema oceni Apelacionog suda u Beogradu, Posebno odeljenje, prihvatiti zaključak prvostepenog suda da postoji osnovana sumnja da se radi o simulovanom pravnom poslu preduzetom radi prikrivanja pravog vlasnika imovine optuženog AA, niti stav prvostepenog suda da činjenica da se iz priloženih dokaza ne može zaključiti kako i na koji način su na AA1 preneta novčana sredstva za kupovinu predmetne nepokretnosti, nije od značaja za donošenje odluke.

U situaciji kao što je u ovom konkretnom slučaju, kada treće lice AA1 ima zakonit pravni osnov upravljen na sticanje prava svojine tj. ugovor o kupoprodaji nepokretnosti, te uz dokaze koje je dostavio branilac optuženog AA i punomoćnik trećeg lica AA, i to na okolnosti da je AA1 registrovan kao poreski obveznik u Poreskoj upravi Crne Gore sa registrovanom firmom, potom Ugovor o zajmu zaključen 15.06.2007.godine između VV kao zajmodavca i AA1 kao zajmoprimca, na iznos od 50.000 eura, te Ugovor o prodaji pokretnih stvari u iznosu od 10.000 eura između AA1 kao prodavca i GG kao kupca, koji ugovori inače ne moraju biti overeni od strane državnog organa da bi proizvodili odgovarajuće pravno dejstvo, pa i na okolnost dobitka premije Državne lutrije Crne Gore na iznos od 31.000 eura, čime su u postupku privremenog oduzimanja imovine, vlasnik stana AA1 i njegov punomoćnik osporili navode javnog tužioca koji, prema oceni Apelacionog suda u Beogradu, Posebno odeljenje, nije izneo dokaze u prilog svojoj tvrdnji da imovina trećeg lica AA1 čije se privremeno oduzimanje zahteva, u stvari imovina proistekla iz krivičnog dela, pa se time ne može prihvatiti ni stav prvostepenog suda da je optuženi AA „faktički“ vlasnik predmetnog stana, a da treće lice AA1 samo formalno figurira kao vlasnik, jer je za takav zaključak, prema oceni ovoga suda, bilo neophodno u dovoljnoj meri utvrditi činjenice iz kojih proizilazi takva osnovana sumnja, te u dovoljnoj meri učiniti verovatnim činjenice vezane za nesrazmernost između zakonitih prihoda i imovine trećeg lica.

Imajući u vidu da iz spisa predmeta proizilazi da je treće lice AA1 vlasnik predmetnog stana, prema oceni Apelacionog suda u Beogradu, Posebno odeljenje, u toku postupka za privremeno oduzimanje imovine trećeg lica, nije na nesumnjiv način utvrđeno da li je i na koji način predmetni stan pribavljen sredstvima optuženog AA, a koja sredstva proističu iz krivičnog dela, niti na koji način je predmetna nepokretnost preneta na treće lice tj. AA1, kao ni okolnosti koje ukazuju na postojanje opasnosti da bi kasnije oduzimanje imovine proistekle iz krivičnog dela bilo otežano ili onemogućeno, na šta je sve već ukazivano rešenjima Apelacionog suda u Beogradu, Posebno odeljenje, kojima je više puta ukidana prvostepena odluka o privremenom oduzimanju imovine od trećeg lica, vlasnika AA1.

Kako se u smislu člana 3 tačka 2 Zakona o oduzimanju imovine proistekle iz krivičnog dela, imovina proistekla iz krivičnog dela može oduzeti samo od lica koje je učinilac krivičnog dela, koje svojstvo AA1 nema, i od fizičkog ili pravnog lica na koje je preneta imovina proistekla iz krivičnog dela, što takođe prema nalaženju ovog suda nije utvrđeno, to se u konkretnom slučaju nisu stekli zakonom propisani uslovi za privremeno oduzimanje imovine od trećeg lica, AA1.

Imajući u vidu sve izneto, Apelacioni sud u Beogradu, Posebno odeljenje je, uvažavanjem žalbe branioca okr. AA i punomoćnika trećeg lica AA1, adv. AB, preinačio prvostepeno rešenje, te je odbio zahtev Tužilaštva za organizovani kriminal OIK.27/11 od 27.11.2011.godine za privremeno oduzimanje imovine, a sve na osnovu odredbe člana 467 stav 4 ZKP.

Zapisničar       Predsednik veća-sudija
Rosanda Dževerdanović Savković     Zoran Savić

Za tačnost otpravka
Upravitelj pisarnice
Svetlana Antić

 

Factum infectum fieri nequit – Učinjeno ne može postati neučinjeno (Plaut)